De Muzikanten
Optredens
Boekingen
Het Archief
In Memoriam Raf Gees
Ik vernam het in Spanje terwijl ik aan het pakken was om
terug te keren naar België ...
Het liet me geen seconde los,
geen meter. 1800 kilometer lang. Wat een schok, wat
een klap.
Van blues gesproken ...
Intussen belde iedereen naar iedereen. Ontzet. Aangedaan.
Vol ongeloof.
Heb je het gehoord?
Dit kan toch niet.
We praatten wat, we zwegen veel, we weenden soms en
troostten elkaar. Het hielp.
Onderweg naar huis — waar het nooit meer zoals
ervoor zal zijn — zag ik hem zingen,
hoorde ik hem
spelen, met zijn vrienden, allemaal even dol op
muziek, dol op elkaar ...
We zullen je missen Raf, want jij was uniek.
Zonder jou was er geen band, of zeker zo geen
goeie.
Maar we doen voort. Omdat jij niet anders zou
willen
en omdat je zo voor altijd een beetje onder
ons zult blijven.
Paul Daels,
Voorzitter Personeelskring KBC Band
Vorige week donderdag werd een van de drijvende krachten achter de band waarmee
ik regelmatig optreed aangereden door een onervaren chauffeur die hem niet
met zijn moto had zien aankomen. 44 jaar is Raf geworden. Ik zat vrijdag naar
een video-opname te kijken van ons laatste optreden samen. En ik dacht: “Wat
een geluk heb ik gehad om met hem samengespeeld te hebben de voorbije paar
jaren.” Het enthousiasme en het speelplezier vallen meteen op. Wat mij ook
treft: ik herinner me geen enkel kwaad woord, geen negatieve gedachte, geen
jaloezie. Ik herinner me het zuivere plezier van het samenspel en de verwondering
over het feit dat alles zo gemakkelijk klikte tussen ons twee. Het valt echt
niet zo vaak voor dat het spontaan klikt tussen muzikanten. Vaak staan de
ego’s in de weg, de ambities verschillen, de muzikale goestingen ook. Niet
zo met Raf. Als ik hem voor de geest haal, kan ik enkel positieve dingen voelen
en denken. Ruimdenkend, open, hartelijk. Forever young. Door de muziek, denk
ik. Boordevol plannen, ook voor onze band en andere groepjes waarin hij speelde.
Plannen die wij nu zonder hem moeten aanpakken. Dat zal niet makkelijk zijn,
want het zal leeg zijn op zijn plaats in de band. De klank zal niet meer dezelfde
zijn. Het plezier ook niet meer. Gelukkig is er de troost van de foto’s, de
video’s, de verhalen die we elkaar vertellen over wie Raf was. En de troost
van de muziek, natuurlijk.
Ik ga hem missen, als muzikant, als show- en podiumbeest, als medezanger, pianist,
gitarist, bassist en gelegenheidsdrummer. Ik ga hem missen als een echte copain.
Joeri Cornille,
collega van Raf en zanger KBC Band
Raf,
Woorden vullen de ruimte niet die jij op het podium achterlaat.
Woorden praten over jouw humor, je onbedaarlijke lach, jouw onvoorwaardelijke vriendschap.
Woorden vormen de herinnering aan de muziek die je achterliet.
Muziek is wat ons samenbracht, jouw onvergetelijke muziek.
Muziek is onsterfelijk, ook jouw muziek
Of zoals jij zelf zong "The blues are here to stay"
Luc Van den Bulck ,
vriend van Raf